Warto to wiedzieć
Warto przypomnieć rodzinie, w której osoba bliska choruje bądź znalazła się nagle w szpitalu, by wezwać do niej kapłana (w szpitalach posługę pełnią kapelani), aby mogła się wyspowiadać (jeśli jest przytomna) i przyjąć sakrament namaszczenia chorych oraz Komunię Świętą. Nie można zapomnieć, że w bezpośrednim niebezpieczeństwie śmierci zawieszone zostają przeszkody związane z niemożnością przystępowania do sakramentów, tzn. osoba umierająca może otrzymać rozgrzeszenie i przyjąć Komunię Świętą nawet wówczas, gdy żyła w związku niesakramentalnym czy też objęta była karą ekskomuniki spowodowanej np. skutkiem aborcji. Katechizm Kościoła Katolickiego w numerze 1035 przypomina, nauczanie Kościoła stwierdza istnienie piekła i jego wieczność. Dusze tych, którzy umierają w stanie grzechu śmiertelnego, bezpośrednio po śmierci idą do piekła, gdzie cierpią męki, „ogień wieczny”. Zasadnicza kara piekła polega na wiecznym oddzieleniu od Boga. Stąd też, mając na względzie troskę o życie wieczne naszych bliskich, nie należy odwlekać spotkania chorego z kapłanem na ostatnią chwilę.
-----------------------------------------------------------------------PRZEPISY POSTNE
1. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje:
a) we wszystkie piątki w roku,
b) w Środę Popielcową,
c) 24 grudnia zachęca się, aby nie spożywać mięsa.
Nie ma obowiązku wstrzemięźliwości, jeżeli w piątek wypadnie uroczystość.
2. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych i zachowanie postu ilościowego obowiązuje:
a) w Środę Popielcową,
b) w Wielki Piątek.
Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje wiernych, którzy ukończyli 14 rok życia, natomiast post ścisły tych, którzy ukończyli 18 rok życia, a nie rozpoczęli 60-tego.
3. Wolni są od obowiązku wstrzymania się od potraw mięsnych w piątki:
a) wszyscy, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, w których nie są przestrzegane kościelne przepisy postne,
b) wszyscy, którzy nie mają możliwości wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia.
Wierni korzystający z dyspensy powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego oraz złożyć ofiarę do skarbonki z napisem „Jałmużna postna", albo częściej spełniać uczynki miłosierdzia chrześcijańskiego.
Uwaga!
1. Dyspensa nie dotyczy środy Popielcowej i Wielkiego Piątku.
2. Przepisy postne należy przypominać wiernym w ostatnią niedzielę przed Środą Popielcową.
1. W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych.
2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty.
3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię świętą.
4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w czasie Wielkiego Postu powstrzymywać się od udziału w zabawach.
5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.
OBOWIĄZEK ODPRAWIANIA MSZY ŚW. ZA PARAFIAN
Na mocy kan. 534 Kodeksu Prawa Kanonicznego proboszcz parafii obowiązany jest odprawić Mszę św. za powierzony sobie lud:
1. we wszystkie niedziele roku,
2. w święta nakazane we własnej diecezji.
Jeżeli w jakimś dniu proboszcz nie może ich odprawić wskutek przeszkody, winien tego dokonać przez kogoś innego albo w innym dniu osobiście. Ponadto proboszcz, który nie uczynił zadość obowiązkowi odprawiania za parafian, powinien jak najszybciej odprawić tyle Mszy św. za wiernych, ile opuścił.
ŚWIĘTA NAKAZANE W DIECEZJI
Zgodnie z kan. 1246 KPK i prawem zwyczajowym świętami nakazanymi w diecezji są:
1. Narodzenie Pańskie (25.12),
2. Świętej Bożej Rodzicielki Maryi (01.01),
3. Objawienie Pańskie (06.01),
4. Ciała i Krwi Pańskiej,
5. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (15.08),
6. Wszystkich Świętych (01.11).
W powyższe święta, a także w dni 26 grudnia i w Poniedziałek Wielkanocny należy zachować świąteczny porządek Mszy świętych i nabożeństw. W uroczystość Matki Bożej Królowej Polski, Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny oraz w święto Ofiarowania Pańskiego i Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła należy zwiększyć możliwość uczestnictwa wiernych w Mszy św. i zachęcić ich, aby jeśli tylko mogą, byli obecni na Eucharystii.
Kiedyś jeden z polityków wołał: „Chcę, żeby kler płacił podatki. Płacicie podatki? Chcę, żeby kler był równy wobec prawa”. Jakie więc podatki oraz inne opłaty na różne instytucje państwowe i kościelne płaci ksiądz pracujący w parafii do 1000 mieszkańców?
Urząd Skarbowy i ZUS:
1. Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów osób duchownych w parafii do tysiąca mieszkańców – 2524,00 zł rocznie = 210,33 zł miesięcznie.
2. Składka ZUS zdrowotna – 419,94 zł miesięcznie (Ta składka mi nic dodatkowo nie daje, ponieważ dla mnie składkę ZUS zdrowotną płaci szkoła, a powyższą składkę płaci się z racji posiadanego drugiego źródła dochodu).
Daniny na instytucje diecezjalne:
3. Fundusz ewangelizacyjny – 50 zł miesięcznie.
4. Fundusz misyjny – 20 zł miesięcznie.
5. Seminarium Duchowne w Rzeszowie – 100 zł miesięcznie.
6. „Caritas Kapłański” – 100 zł miesięcznie.
Razem: 900,27 zł miesięcznie x 12 miesięcy = 10 803,24 zł rocznie.
To suma opłat, które obowiązkowo płaci duchowny pracujący w podobnej parafii w naszej diecezji. Jeżeli ksiądz nie ma umowy o pracę, np. w szkole, to składki ZUS są prawie dwa razy wyższe, pomimo dopłat z funduszu kościelnego. Uważam, że trzeba płacić do budżetu państwa i na nasze instytucje kościelne, aby one właściwie funkcjonowały. Podaję to, ponieważ w prywatnych rozmowach usłyszałem: "Proszę to powiedzieć, niech ludzie mają tego świadomość".
Plansze dla uczniów
